De wortels razen door de bodem om uiteindelijk omhoog te drijven….

De wilde verhalen onbeschreven
alsof alles vastroest in het hart
wispelturig, onbegonnen,
kolkend zonder woorden
enkel omslaande golven van leegte
als een holle vangst naar nergens.


Het universum praat door de kern heen
dijt uit als een voltallige vlinder
om de vastgevroren tijden te verwarmen
met zijn onmiskenbare genegenheid.

Geef een reactie